បរទេស៖ យោងតាមអត្ថបទពីគេហទំព័រព័ត៌មានសុខភាព Medical News Today ចេញផ្សាយនៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ នេះថា កន្លងមកយើងធ្លាប់តែដឹងថា ការដើរឱ្យបានច្រើនជំហានជារៀងរាល់ថ្ងៃ គឺមានទំនាក់ទំនងទៅនឹងការកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការស្លាប់មុនអាយុ។ ប៉ុន្តែ មិនមែនគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានពេលវេលា ឬលទ្ធភាពដើរបានច្រើនរាល់ថ្ងៃនោះទេ។ ពេលនេះ ការសិក្សាថ្មីមួយបានរកឃើញថា ការបង្កើនល្បឿននៃការដើរ អាចមានប្រសិទ្ធភាពស្មើនឹងការបង្កើនចំនួនជំហានដែរ ក្នុងការជួយបញ្ចុះហានិភ័យនៃការស្លាប់ទូទៅ និងការស្លាប់ដោយសារជំងឺសរសៃឈាមបេះដូង។
ការសិក្សានេះ ត្រូវបានចុះផ្សាយក្នុងទស្សនាវដ្តីវេជ្ជសាស្ត្រ British Journal of Sports Medicine ដោយវិភាគលើទិន្នន័យមនុស្សជាង ១សែននាក់ (អាយុពី ៤០ ទៅ ៦៩ឆ្នាំ)។
ដើរតិចតែលឿន មានប្រសិទ្ធភាពដូចដើរច្រើនតែយឺត៖ អ្នកដែលដើរបាន តិចជាង ៥.០០០ ជំហានក្នុងមួយថ្ងៃ តែដើរក្នុងល្បឿនលឿន (ជាង ៨០ ជំហានក្នុងមួយនាទី) មានហានិភ័យនៃការស្លាប់ប្រហាក់ប្រហែលទៅនឹងអ្នកដែលដើរបាន ១០.០០០ ជំហាន តែដើរយឺតៗ។
ចំណុចល្អបំផុត (The Sweet Spot) អ្នកដែលទទួលបានប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុត និងមានហានិភ័យស្លាប់ទាបបំផុត គឺអ្នកដែលដើរបានចន្លោះពី ៧.៥០០ ទៅ ១០.០០០ ជំហានក្នុងមួយថ្ងៃ។
ភាពបត់បែនសម្រាប់សុខភាព សម្រាប់អ្នកដែលមិនអាចដើរបានច្រើនដល់គោលដៅ ១០.០០០ ជំហាន ការបង្កើនល្បឿនដើរ (ដើរញាប់ៗ) គឺជាជម្រើសដ៏ល្អមួយដើម្បីទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍សុខភាពដូចគ្នា។
លោកវេជ្ជបណ្ឌិត Kevin Shah គ្រូពេទ្យឯកទេសបេះដូង បានពន្យល់ថា ការធ្វើចលនាដែលមានអាំងតង់ស៊ីតេខ្លាំងជាងមុន (ដូចជាការដើរលឿន) អាចជួយ ធ្វើឱ្យសម្ពាធឈាមដើរបានល្អប្រសើរ ជួយរក្សាទម្ងន់ឱ្យមានសុខភាពល្អ បង្កើនប្រសិទ្ធភាពអាំងស៊ុយលីន កាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺមេតាប៉ូលីស និងបេះដូងទូទៅ។
សាស្ត្រាចារ្យ Emmanuel Stamatakis ដែលជាអ្នកដឹកនាំការសិក្សានេះ បានគូសបញ្ជាក់ថា៖ “រាងកាយឆ្លើយតបទៅនឹងទម្លាប់នៃការធ្វើសកម្មភាពជាប្រចាំ មិនមែនគ្រាន់តែការប្រឹងប្រែងធ្វើតែមួយឆាវនោះទេ។ ភាពខ្ជាប់ខ្ជួនជារៀងរាល់ថ្ងៃរាប់ខែរាប់ឆ្នាំ គឺសំខាន់ជាងការដើរតែម្តងកាល។”
អ្នកជំនាញក៏បានបន្ថែមថា អ្នកមិនចាំបាច់ត្រូវតែចំណាយពេលរាប់ម៉ោងនៅកន្លែងហាត់ប្រាណនោះទេ។ សកម្មភាពខ្លីៗប្រចាំថ្ងៃដូចជា ជិះកង់ពេលព្រឹក ដើរលេងក្រោយពេលញ៉ាំអាហារល្ងាច ដើរឡើងជណ្តើរ ឬការធ្វើចលនាបន្តិចបន្តួចនៅចន្លោះម៉ោងប្រជុំ សុទ្ធតែរួមចំណែកជួយដល់សុខភាព។ អ្វីដែលសំខាន់បំផុត គឺការផ្លាស់ប្តូរពី “ការមិនធ្វើសកម្មភាពសោះ” មកជា “ការធ្វើសកម្មភាពខ្លះៗ” ហើយរក្សាភាពខ្ជាប់ខ្ជួន។
ប្រែសម្រួល៖ គីរី
